ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಪರಿಹಾರ?

• ️⃣ ಸಿಂಗಾಪುರ್ ಮತ್ತು ಲಂಡನ್ ಮಾದರಿಯ ಶುಲ್ಕ ಪದ್ಧತಿಗಳು ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ತಗ್ಗಿಸಲು ಸಹಕಾರಿ.
• ️⃣ ಸಿಯೋಲ್‌ನ ಬಿಆರ್‌ಟಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಬಸ್‌ಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಥ ನೀಡಿ ವೇಗದ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗಿದೆ.
• ️⃣ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಮೈಲಿ ಸಂಪರ್ಕದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ಸಿಲಿಕಾನ್ ಸಿಟಿಯ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕೋಣವೇ? ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ನಗರಗಳು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿವೆ. ಅವುಗಳ ಅನುಭವದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬಹುದಾದ ಪಾಠಗಳೇನು?

ಸಿಂಗಾಪುರ್‌ನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ರೋಡ್ ಪ್ರೈಸಿಂಗ್ (ERP) ಮಾದರಿ

ಸಿಂಗಾಪುರ್, ಬೆಂಗಳೂರಿನಷ್ಟೇ ಜನದಟ್ಟಣೆ ಮತ್ತು ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ನಗರ. 1998ರಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರ 'ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ರೋಡ್ ಪ್ರೈಸಿಂಗ್' (ERP) ಎಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು. ಇದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ನಗರದ ಪ್ರಮುಖ ಮತ್ತು ದಟ್ಟಣೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಗ್ಯಾಂಟ್ರಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳು ಹಾದುಹೋದಾಗ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾದ ಇನ್-ವೆಹಿಕಲ್ ಯೂನಿಟ್ (IU) ನಿಂದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಶುಲ್ಕ ಕಡಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದಿನದ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಆಗ ಶುಲ್ಕವೂ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ, ಜನರು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಿಂಗಾಪುರ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು, ಜನರು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಲಂಡನ್‌ನ ಕಂಜೆಷನ್ ಚಾರ್ಜ್ (ಸಂದಣಿ ಶುಲ್ಕ)

ಲಂಡನ್ ನಗರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು 2003ರಲ್ಲಿ 'ಕಂಜೆಷನ್ ಚಾರ್ಜ್' ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಸಿಂಗಾಪುರದ ಮಾದರಿಯನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಗದಿತ ವಲಯಕ್ಕೆ (Congestion Charge Zone) ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ನಿಗದಿತ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಾರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಈ ವಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಬಹುತೇಕ ವಾಹನಗಳು ಈ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಬಂದ ಹಣವನ್ನು ಲಂಡನ್‌ನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಸ್ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಯೋಜನೆ ಜಾರಿಯಾದ ನಂತರ, ಮಧ್ಯ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಸುಮಾರು 30% ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಇದು ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ.

ಸಿಯೋಲ್‌ನ ಬಸ್ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಸಾರಿಗೆ (BRT) ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ರಾಜಧಾನಿ ಸಿಯೋಲ್, ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಸ್ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಸಾರಿಗೆ (Bus Rapid Transit - BRT) ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಸ್‌ಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ, ಮೀಸಲು ಪಥಗಳನ್ನು (dedicated lanes) ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪಥಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ವಾಹನಗಳು ಸಂಚರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಬಸ್‌ಗಳು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಮೆಟ್ರೋ ರೈಲಿನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳು, ನಿಖರವಾದ ಸಮಯ ಪಾಲನೆ, ಮತ್ತು ಆರಾಮದಾಯಕ ಬಸ್‌ಗಳು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಖಾಸಗಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಹುದಾದ ಕಾರಣ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಪ್ರತಿದಿನ ಇದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂರತ್, ಅಹಮದಾಬಾದ್‌ನಂತಹ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಬಿಆರ್‌ಟಿಎಸ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಯಾವುದು ಸೂಕ್ತ? ಸವಾಲುಗಳೇನು?

ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾದರಿಯಲ್ಲೂ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ಯಾವುದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನಕಲು ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಿಂಗಾಪುರ್ ಮತ್ತು ಲಂಡನ್ ಮಾದರಿಯ ಶುಲ್ಕ ಆಧಾರಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ಜಾಲ ಇರಬೇಕು. ಜನರು ಕಾರು ಬಿಟ್ಟು ಬಸ್ ಅಥವಾ ಮೆಟ್ರೋ ಹತ್ತಲು, ಅವು ಸುಲಭವಾಗಿ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ನಗರದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿರಬೇಕು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ 'ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ' ಜಾಲ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಕೊನೆಯ ಮೈಲಿ ಸಂಪರ್ಕ (last-mile connectivity) ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ರಸ್ತೆ ಬದಿ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್, ಕಿರಿದಾದ ರಸ್ತೆಗಳು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿನ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲುಗಳು. ಸಿಯೋಲ್ ಮಾದರಿಯ ಬಿಆರ್‌ಟಿಎಸ್‌ಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಥಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗದ ಅಭಾವವಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರೆ, ಉಳಿದ ವಾಹನಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹದಗೆಡಬಹುದು. ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಚಾರ ಪೊಲೀಸರು ಕಾರ್ ಪೂಲಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಪೇ & ಪಾರ್ಕಿಂಗ್‌ನಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.