ಯಾರು ಈ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್?
ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಎಂದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆಳ ಕ್ರಮಾಂಕದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ 8 ರಿಂದ 11ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಆಟಗಾರ. ಆದರೆ, ದಿನದ ಆಟದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಂಡದ ಪ್ರಮುಖ ಬ್ಯಾಟರ್ನ ವಿಕೆಟ್ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆತನನ್ನು ಕ್ರೀಸ್ಗೆ ಕಳುಹಿಸದೆ,
ಈ ಕೆಳ ಕ್ರಮಾಂಕದ ಆಟಗಾರನನ್ನು ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ರನ್ ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ದಿನದ ಉಳಿದ ಓವರ್ಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಡಿ, ಔಟ್ ಆಗದೆ ಪೆವಿಲಿಯನ್ಗೆ ಮರಳುವುದಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ, ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ತಂಡದ ಪ್ರಮುಖ ವಿಕೆಟ್ಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ 'ಕಾವಲುಗಾರ'ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಇವರನ್ನು 'ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ತಂತ್ರದ ಹಿಂದಿನ ಮಾಸ್ಟರ್ಪ್ಲಾನ್ ಏನು?
ಟೆಸ್ಟ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಒಂದು ತಾಳ್ಮೆಯ ಆಟ. ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಬೆಳಕಿನ ಕೊರತೆ, ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ಬೌಲರ್ಗಳ ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಮುಖ ಅಥವಾ ಫಾರ್ಮ್ನಲ್ಲಿರುವ ಬ್ಯಾಟರ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರೆ, ಆತ ಬೇಗ ಔಟ್ ಆಗುವ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ತಂಡದ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಕೋಚ್ ಸೇರಿ ಒಬ್ಬ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ವಿಕೆಟ್ ಬಿದ್ದರೂ ತಂಡಕ್ಕೆ ಆಗುವ ನಷ್ಟ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ, ಇವರು ದಿನದಾಟವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ, ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಾಜಾ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಬ್ಯಾಟರ್ ಆಟ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ಇದು ತಂಡಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭ ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ.
ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಆಗಿ ಯಾರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಆಟದ ಕೌಶಲ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಬೌಲರ್ಗಳನ್ನು ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚೆಂಡನ್ನು ಅರಿಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕ್ರೀಸ್ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಬೌನ್ಸರ್ಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲ ಧೈರ್ಯ ಇರುವ ಆಟಗಾರ ಈ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ. ಇವರ ಕೆಲಸ ಕೇವಲ ವಿಕೆಟ್ ಕಾಪಾಡುವುದಷ್ಟೇ. ರನ್ ಗಳಿಸುವ ಒತ್ತಡ ಇವರ ಮೇಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕೆಟ್ಟ ಎಸೆತಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದಂಡಿಸಿ, ಉಳಿದಂತೆ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಡುವುದೇ ಇವರ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಇಶಾಂತ್ ಶರ್ಮಾ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನಥನ್ ಲಿಯಾನ್ ಅಂಥವರು ಈ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು.
ಅಪಾಯಗಳೂ ಇವೆ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಬಹುದು
ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ತಂತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ತಂಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಳುಹಿಸಿದ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಒಂದೆರಡು ಎಸೆತಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಔಟಾದರೆ, ತಂಡ ಒಂದು ವಿಕೆಟನ್ನು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದೇ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಬ್ಯಾಟರ್ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ಗೆ ಬರಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಬಾರಿ, ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ದಿನದಾಟವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದರೂ, ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಓವರ್ನಲ್ಲೇ ಔಟಾಗಬಹುದು. ಆಗ ಹೊಸ ಬ್ಯಾಟರ್, ತಾಜಾ ಬೌಲರ್ಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ. ಇದು ತಂಡದ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಲಯವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಬಹುದು.
ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಆಗಿ ಬಂದು ಇತಿಹಾಸ ಬರೆದವರು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ಗಳು ಎಲ್ಲರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮೀರಿ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿರುವುದುಂಟು. ಇವರು ದಿನದಾಟವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಮರುದಿನ ಬಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತ ಕಲೆಹಾಕಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಜೇಸನ್ ಗಿಲ್ಲೆಸ್ಪಿ ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. 2006ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಆಗಿ ಕ್ರೀಸ್ಗೆ ಬಂದ ಅವರು, ಅಜೇಯ 201 ರನ್ ಗಳಿಸಿ ವಿಶ್ವದಾಖಲೆ ಬರೆದರು. ಇದು ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಒಬ್ಬ ಗಳಿಸಿದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ಕೋರ್ ಆಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಟೋನಿ ಮಾನ್ 1977ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಶತಕ ಸಿಡಿಸಿದ ಮೊದಲ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ಈ ತಂತ್ರದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಲಾಭವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಆಧುನಿಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಈ ತಂತ್ರ актуаль ಆಗಿದೆಯೇ?
ಟಿ20 ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಕೆಳ ಕ್ರಮಾಂಕದ ಬ್ಯಾಟರ್ಗಳು ಕೇವಲ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಆಟಗಾರರಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಬ್ಯಾಟ್ ಬೀಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ವಾದವಿದೆ. ಎದುರಾಳಿ ತಂಡದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲು, ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮಾಂಕದ ಬ್ಯಾಟರ್ ಕೂಡ ವೇಗವಾಗಿ ರನ್ ಗಳಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಟೆಸ್ಟ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಶುದ್ಧವಾದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕೆಟ್ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೈಟ್ವಾಚ್ಮನ್ ತಂತ್ರ ಇಂದಿಗೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಒಂದು ರೋಚಕ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಆಯಾಮವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ.
