ಹಲ್ವಾ ಮೊದಲು ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಯಿತು?
ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸುವ ಹಲ್ವಾದ ಮೂಲ ಯಾವುದು? ಇದು ಮೊದಲು ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಯಿತು ಮತ್ತು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎಂಬ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.
ಹಲ್ವಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದರೇನೆ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶುಭ ಸಮಾರಂಭ,
ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಲ್ವಾಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಆದರೆ, ಭಾರತದ ಮನೆ ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿರುವ ಈ ಸಿಹಿತಿಂಡಿ ಮೂಲತಃ ಭಾರತದ್ದಲ್ಲ! ಹಾಗಾದರೆ ಇದರ ಅಸಲಿ ಮೂಲ ಯಾವುದು?
ಹೆಸರಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆ: ಅರೇಬಿಕ್ ಮೂಲ
ಹಲ್ವಾ ಎಂಬ ಪದವು ಅರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆಯ 'ಹುಲ್ವ್' (hulw) ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಅರೇಬಿಕ್ನಲ್ಲಿ 'ಹುಲ್ವ್' ಎಂದರೆ 'ಸಿಹಿ' ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಹೆಸರೇ ಅದರ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸುಳಿವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯಾಗಿರದೆ, ಶತಮಾನಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿನಿಮಯ ಮತ್ತು ಚರಿತ್ರೆಯ ಕುರುಹಾಗಿದೆ. ಅರೇಬಿಯಾದಿಂದ ಪರ್ಷಿಯಾ, ಟರ್ಕಿ, ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾ ದಾಟಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಈ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯ ಹೆಸರು ಹೆಚ್ಚು ಬದಲಾಗದಿರುವುದು ವಿಶೇಷ. ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ 'ಹೆಲ್ವಾ' ಎಂದೂ, ಗ್ರೀಸ್ನಲ್ಲಿ 'ಹಾಲ್ವಾಸ್' ಎಂದೂ, ಹೀಬ್ರೂನಲ್ಲಿ 'ಹಲ್ವಾ' ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲ್ವಾದ ಜನನ
ಹಲ್ವಾದ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ನಾವು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ನಾಡುಗಳಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪರ್ಷಿಯಾ (ಇಂದಿನ ಇರಾನ್) ಅಥವಾ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ. ಹಲ್ವಾದ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳು 7ನೇ ಶತಮಾನದ ಅರೇಬಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅಂದು ಇದನ್ನು ಖರ್ಜೂರ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹುರಿದ ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 13ನೇ ಶತಮಾನದ ಅರೇಬಿಕ್ ಅಡುಗೆ ಪುಸ್ತಕವಾದ 'ಕಿತಾಬ್ ಅಲ್-ತಬಿಖ್' (ಖಾದ್ಯಗಳ ಪುಸ್ತಕ) ದಲ್ಲಿ ಹಲ್ವಾದ ಎಂಟು ವಿಧಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಜೇನುತುಪ್ಪ ಅಥವಾ ಸಕ್ಕರೆ ಪಾಕದಲ್ಲಿ ಖರ್ಜೂರ, ಬಾದಾಮಿ ಅಥವಾ ರವೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಒಂದು ಪೇಸ್ಟ್ನಂತಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಓಟ್ಟೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿತು. ಸುಲ್ತಾನ್ ಸುಲೈಮಾನ್ (1520-1566) ತನ್ನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ 'ಹೆಲ್ವಾಹಾನೆ' (ಹಲ್ವಾ ಮನೆ) ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಅಡುಗೆಮನೆಯನ್ನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದನು, ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 30 ಬಗೆಯ ಹಲ್ವಾಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಲ್ವಾದ ಆಗಮನ
ಹಲ್ವಾ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಮತ್ತು ವಲಸಿಗರ ಮೂಲಕ. ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ (13 ರಿಂದ 16ನೇ ಶತಮಾನ) ಪರ್ಷಿಯಾದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಲ್ವಾ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಮೊಘಲರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ರಾಜಮನ್ನಣೆ ದೊರಕಿತು. ಮೊಘಲ್ ದೊರೆಗಳು ತಮ್ಮ ವೈಭవోపేತ ಭೋಜನಕೂಟಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಹಲ್ವಾ ಅವರ ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿತ್ತು. 16ನೇ ಶತಮಾನದ, ಅಕ್ಬರನ ಆಡಳಿತವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ 'ಐನ್-ಇ-ಅಕ್ಬರಿ' ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ಮಾಂಸ ಸೇವಿಸದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಬರ್ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಖಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಲ್ವಾದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಹಲ್ವಾ ಭಾರತವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಕೇಸರಿಯಂತಹ ದುಬಾರಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಪರ್ಷಿಯಾದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದವು.
ಭಾರತೀಯ ಸ್ಪರ್ಶ: ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಸಂಗಮ
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಹಲ್ವಾ ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆರೆತುಹೋಯಿತು. ಭಾರತೀಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಲ್ವಾಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರೂಪ ಮತ್ತು ರುಚಿ ನೀಡಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಲ್ವಾ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಘಮಘಮಿಸುವ 'ಗಾಜರ್ ಕಾ ಹಲ್ವಾ' (ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಹಲ್ವಾ), ರಾಜಸ್ಥಾನದ 'ಮೂಂಗ್ ದಾಲ್ ಹಲ್ವಾ', ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ತಯಾರಿಸುವ ಕೇರಳದ ಕಪ್ಪು 'ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ ಹಲ್ವಾ', ತಮಿಳುನಾಡಿನ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಗೋಧಿ 'ಇರುತ್ತುಕಡೈ ಹಲ್ವಾ' (ಇದಕ್ಕೆ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸೂಚಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವೂ ಇದೆ) ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಗೋಧಿ ಹಲ್ವಾ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಹಲ್ವಾ, ಮತ್ತು ಕೇಸರಿಬಾತ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ರವೆ ಹಲ್ವಾ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬೇಳೆಯಿಂದ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಸೋರೆಕಾಯಿಯಿಂದ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದಲೂ ಹಲ್ವಾ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಹಲ್ವಾ ಭಾರತದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುವ ಸಿಹಿ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ.
ಕೇವಲ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಹಲ್ವಾ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳ ಭಾಗವಾಯಿತು. ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ 'ಪ್ರಸಾದ' ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಂಚುವ ರವೆ ಹಲ್ವಾದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮದುವೆ ಮುಂತಾದ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಡಿಸುವ ಬಾದಾಮಿ ಹಲ್ವಾದವರೆಗೆ ಇದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ದೊಡ್ಡದು. ಸಿಖ್ಖರ ಗುರುದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವ 'ಕಡಾ ಪ್ರಸಾದ' ಕೂಡ ಗೋಧಿ ಹಿಟ್ಟಿನ ಹಲ್ವಾ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿ ಹೇಗೆ ದೇಶ, ಕಾಲ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಪಯಣಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಾಡಿನಲ್ಲೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ. ಅದರ ಮೂಲ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಇಂದು ಹಲ್ವಾ ಭಾರತದಷ್ಟೇ ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇಶಕ್ಕೂ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲವೇನೋ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ನಮ್ಮದಾಗಿದೆ.
