वय आणि फिटनेस: सर्वात मोठे आव्हान
कोणत्याही खेळाडूसाठी वय आणि फिटनेस हे महत्त्वाचे घटक असतात. २०२७ च्या विश्वचषकावेळी रोहित शर्मा ४० वर्षांचा असेल, तर विराट कोहली ३९ वर्षांचा होईल. आधुनिक क्रिकेटमध्ये, जिथे वेग आणि चपळता खूप महत्त्वाची
आहे, तिथे या वयात आंतरराष्ट्रीय स्तरावर टिकून राहणे हे एक मोठे आव्हान आहे. गेल्या काही काळात दोघांनाही लहान-मोठ्या दुखापतींचा सामना करावा लागला आहे. त्यामुळे विश्वचषकासारख्या मोठ्या स्पर्धेसाठी आवश्यक असलेला फिटनेस राखणे, हे त्यांच्यासाठी सोपे नसेल. जरी दोघांनीही त्यांच्या फिटनेसवर प्रचंड मेहनत घेतली असली, तरी वाढत्या वयानुसार शरीराची साथ मिळणे कठीण होऊ शकते.
फॉर्म आणि कामगिरी: 'किंग' आणि 'हिटमॅन'ची सद्यस्थिती
वय कितीही असले तरी खेळाडूचा फॉर्म आणि त्याची कामगिरी सर्वात महत्त्वाची असते. विराटने सातत्याने धावा केल्या आहेत आणि तो आजही संघाचा मुख्य फलंदाज मानला जातो. दुसरीकडे, रोहित शर्मानेही कर्णधार म्हणून आणि एक स्फोटक सलामीवीर म्हणून आपली उपयुक्तता सिद्ध केली आहे. इंग्लंडविरुद्धच्या अलीकडील मालिकेतील त्याचे शतक हे त्याचे उत्तम उदाहरण आहे. तथापि, निवड समिती केवळ भूतकाळातील कामगिरीवर अवलंबून राहणार नाही. विश्वचषकापर्यंतच्या काळात दोघांनाही सातत्यपूर्ण कामगिरी करावी लागेल. माजी प्रशिक्षक रवी शास्त्री यांच्या मते, या दोघांचेही संघातील स्थान त्यांच्या फॉर्म, फिटनेस आणि खेळण्याची भूक यावर अवलंबून असेल. त्यामुळे पुढील प्रत्येक मालिका त्यांच्यासाठी एक परीक्षा असेल.
बीसीसीआय आणि निवड समितीचा दृष्टिकोन
भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळ (बीसीसीआय) आणि निवड समिती नेहमीच भविष्याचा विचार करून संघ निवडते. २०२७ च्या विश्वचषकासाठी संघ बांधणीची प्रक्रिया आतापासूनच सुरू झाली आहे. निवड समिती युवा खेळाडूंना संधी देण्यावर भर देत आहे. शुभमन गिल, यशस्वी जैस्वाल, ऋतुराज गायकवाड आणि तिलक वर्मा यांसारखे तरुण खेळाडू सातत्याने चांगली कामगिरी करत आहेत. अशा परिस्थितीत, रोहित आणि विराटसारख्या अनुभवी खेळाडूंना संघात स्थान देण्यासाठी निवड समितीला कठोर निर्णय घ्यावे लागतील. काही रिपोर्ट्सनुसार, निवड समितीने २०२७ च्या विश्वचषकाच्या योजनेत युवा खेळाडूंना अधिक प्राधान्य देण्याचे ठरवले आहे, ज्यामुळे रोहित आणि विराटच्या समावेशावर प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे.
युवा पिढीची दमदार वाटचाल
भारतीय क्रिकेटमध्ये प्रतिभेची कधीच कमतरता नव्हती. सध्याच्या घडीला अनेक युवा फलंदाज राष्ट्रीय संघात स्थान मिळवण्यासाठी उत्सुक आहेत. शुभमन गिलने सलामीवीर म्हणून स्वतःला सिद्ध केले आहे, तर यशस्वी जैस्वालने आपल्या आक्रमक शैलीने सर्वांचे लक्ष वेधून घेतले आहे. मधल्या फळीत श्रेयस अय्यर आणि केएल राहुलसारखे खेळाडू आहेत. या युवा खेळाडूंच्या उपस्थितीमुळे संघात जागा मिळवण्यासाठी स्पर्धा अधिक तीव्र झाली आहे. रोहित आणि विराटसारख्या महान खेळाडूंची जागा घेणे सोपे नाही, पण या युवा खेळाडूंनी दाखवून दिले आहे की ते भविष्यात ही जबाबदारी उचलण्यास सक्षम आहेत.
काय असू शकते दोघांची भूमिका?
जर रोहित आणि विराट २०२७ च्या विश्वचषकात खेळले, तर त्यांची भूमिका काय असेल, हा देखील एक महत्त्वाचा प्रश्न आहे. कदाचित ते संघातील प्रमुख फलंदाज म्हणून नव्हे, तर मार्गदर्शक (मेंन्टॉर) म्हणून खेळू शकतील. त्यांचा अनुभव युवा खेळाडूंसाठी खूप मोलाचा ठरू शकतो. कठीण परिस्थितीत संघाला कसे सांभाळायचे, याचे धडे ते युवा खेळाडूंना देऊ शकतात. माजी क्रिकेटपटू वेंकटेश प्रसाद आणि आर. अश्विन यांनी म्हटले आहे की, या दोघांनीही आपले भविष्य ठरवण्याचे स्वातंत्र्य मिळवले आहे आणि जोपर्यंत ते चांगली कामगिरी करत आहेत, तोपर्यंत त्यांना संघातून वगळण्याचा विचार करणे चुकीचे आहे. त्यामुळे, त्यांची भूमिका बदलली तरी संघातील त्यांचे महत्त्व कायम राहू शकते.
