विश्वविजयाचा पाया आणि तरुण रक्ताची नवी लाट
२०२६ च्या विश्वचषकात स्पेनने दाखवून दिले की त्यांचा संघ केवळ चेंडूवर ताबा ठेवण्यापुरता मर्यादित नाही, तर त्यांच्याकडे आक्रमक खेळ करण्याची आणि महत्त्वाच्या क्षणी गोल करण्याची क्षमताही आहे. या यशाचा सर्वात
मोठा आधार ठरले ते त्यांचे तरुण खेळाडू. विशेषतः, १९ वर्षीय लामिने यमाल आणि निको विल्यम्स या विंगर्सनी आपल्या वेगाने आणि कौशल्याने प्रतिस्पर्धी संघांच्या संरक्षणाला खिंडार पाडले. अंतिम सामन्यात फेरान टोरेसने केलेला निर्णायक गोल हा याच नव्या आक्रमक रणनीतीचा परिणाम होता. यमाल आणि विल्यम्स यांसारखे खेळाडू आपल्या कारकिर्दीच्या सुरुवातीलाच विश्वविजेते बनले आहेत, ज्यामुळे त्यांचे भविष्य किती उज्ज्वल आहे याचा अंदाज येतो. हे खेळाडू पुढील अनेक वर्षे स्पेनच्या संघाचा महत्त्वाचा भाग असतील, ज्यामुळे संघाला एक स्थिर आणि धोकादायक आक्रमण फळी मिळाली आहे.
रॉड्री: मधल्या फळीचा मजबूत आधारस्तंभ
कोणताही संघ केवळ आक्रमणाच्या जोरावर मोठा होत नाही, त्यासाठी मधली फळी (मिडफिल्ड) मजबूत असणे अत्यंत आवश्यक असते. स्पेनच्या या यशामागे आणि भविष्यातील आशांमागे रॉड्री हा खेळाडू महत्त्वाचा घटक आहे. त्याला या विश्वचषकातील सर्वोत्कृष्ट खेळाडूचा 'गोल्डन बॉल' पुरस्कार मिळाला, हेच त्याचे महत्त्व अधोरेखित करते. रॉड्रीने केवळ प्रतिस्पर्धी संघाचे हल्ले रोखले नाहीत, तर खेळ नियंत्रित करून आपल्या सहकाऱ्यांसाठी गोल करण्याच्या संधीही निर्माण केल्या. त्याच्यासोबत पेड्री आणि गॅव्हीसारखे तरुण आणि प्रतिभावान खेळाडू आहेत, जे 'टिकी-टाका' शैलीला आधुनिक रूप देतात. ही मधली फळी संघाचा कणा असून, त्यांच्यातील ताळमेळ हा स्पेनला भविष्यातही यशाच्या शिखरावर नेऊ शकतो. संपूर्ण स्पर्धेत केवळ एक गोल स्वीकारणारी अभेद्य बचावफळी हे देखील त्यांच्या यशाचे एक प्रमुख कारण होते.
प्रशिक्षक लुइस दे ला फुएन्टे यांची यशस्वी रणनीती
लुइस एनरिक यांच्यानंतर प्रशिक्षकपदी आलेले लुइस दे ला फुएन्टे यांनी संघाच्या पारंपरिक खेळात महत्त्वपूर्ण बदल केले. त्यांनी केवळ चेंडूवर ताबा ठेवण्याच्या (पझेशन) विचारातून बाहेर पडून थेट आणि वेगवान आक्रमणावर भर दिला. त्यांनी तरुण खेळाडूंना संधी दिली आणि त्यांच्या नैसर्गिक खेळाला वाव दिला. विल्यम्स आणि यमालसारख्या वेगवान विंगर्सचा प्रभावी वापर करून त्यांनी संघाला अधिक धोकादायक बनवले. दे ला फुएन्टे यांनी युरो २०२४ आणि त्यानंतर विश्वचषक २०२६ जिंकून आपली योग्यता सिद्ध केली आहे. त्यांची प्रशिक्षण शैली आणि खेळाडूंवरील विश्वास यामुळे संघात एक नवीन ऊर्जा आणि आत्मविश्वास निर्माण झाला आहे. भविष्यातही त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली स्पेनचा संघ सातत्यपूर्ण कामगिरी करू शकतो, अशी अपेक्षा आहे.
नंबर १ बनण्याच्या मार्गातील आव्हानं
विश्वविजेतेपद जिंकणे एक गोष्ट आहे आणि जगातील नंबर एक संघ म्हणून आपले स्थान टिकवून ठेवणे ही दुसरी गोष्ट आहे. स्पेनच्या मार्गात अनेक आव्हानं आहेत. अर्जेंटिना, फ्रान्स, ब्राझील आणि इंग्लंड यांसारखे संघ त्यांना जोरदार टक्कर देतील. फ्रान्सकडे किलियन एम्बापेसारखा खेळाडू आहे, ज्याने विश्वचषकात 'गोल्डन बूट' जिंकला. याशिवाय, प्रमुख खेळाडूंना होणाऱ्या दुखापती आणि मोठ्या सामन्यांमधील दबाव हाताळण्याचे आव्हान संघापुढे असेल. विश्वचषकाच्या सुरुवातीच्या सामन्यात केप व्हर्देसारख्या तुलनेने दुबळ्या संघाने त्यांना बरोबरीत रोखले होते, हे विसरून चालणार नाही. यातून हे दिसून येते की, कोणत्याही प्रतिस्पर्ध्याला कमी लेखण्याची चूक त्यांना महागात पडू शकते. नंबर एक बनण्यासाठी आणि ते स्थान टिकवण्यासाठी सातत्यपूर्ण कामगिरी करणे सर्वात महत्त्वाचे असेल.
